Ashâb-ı Kirâm’ın Peygamber Efendimiz’e ittibâsı

Allah-u Teâlâ’nın ayetlerini kendilerine tebliğ eden Peygamber Efendimiz’i ( sallallahu aleyhi ve sellem ) Ashâb-ı Kirâm istinasız her işlerinde dikkate aldılar. Onun her yaptığı sahabelerin dikkatini celbetti. Bunun sebebi elbetteki Peygamber Efendimiz’in ( sallallahu aleyhi ve sellem ) hayatının her anını sünnete dahil kabul etmeleriydi.

Onlar Peygamber Efendimiz’i ( sallallahu aleyhi ve sellem ) nöbetleşe takip ederler ve haberdar oldukları hallerini birbirlerine aktarırlardı.                        Abdullah İbn Ömer ( radıyallahu anh ) gibi sahabeler Onun bastığı yerlere basarak yürümek suretiyle izini en ince ayrıntısına kadar takip ettiler ve istirahat edecekleri zaman dahi onun istirahat ettiği mevkilerde istirahat  ettiler.

Aralarında ihtilaf ettiklerinde sünnete başvurdular; Peygamber efendimiz ( sallallahu aleyhi ve sellem ) vefatından sonra kendilerine hakem kıldılar. Bir konuyla ilgili hüküm verecekleri zaman sünnete kendilerinden daha iyi vakıf olan büyük sahabelere müracaat ettiler.

Sünneti öğrenme konusunda hiç bir sorumluluktan kaçınmayan ve her türlü fedakarlığı sonuna kadar gösteren sahabeler bildiklerini tabiîn nesline aktarma konusunda da aynı özveriyi sergilediler. Kur’an-ı Kerim’i ve onun yanında sünnet-i seniyye’yi bir emanet olarak sonraki asırlara intikal etmek üzere en ince detaylara kadar aktardılar. Bu hizmetlerin sonucunda Allah-u Teâla onlardan razı oldu, onlar da Allah-u Teâlâ’dan.

 

Cevap Yaz